माझिया जिवलगा ...

वसंत सरुन गेल्यावर
तरुची काया पालटते
एक एक पान झडताना
आठवण जुनी मोहरते

आठवणींचं हे झाड
खूप पोक्त झालं आहे
अन् गाणार्‍या पक्ष्याला
इथला वसंत अप्रिय आहे..

तरुतळी जमलेली पाने
पाचोळा होऊन करकरतात
निसटून गेलेल्या वसंताला
डोळे सारखे आसूसतात..