माझिया जिवलगा ...

चांदण्यांनी खच्चून भरलेलं आकाश
अन् अढळ धृवाची अलिप्तता...

पावलापावलागणिक माणसांची गर्दी
इथे तिथे.. अगदी चोहीकडे
त्यात एकटेपणानी वेढत जाणारी
एक अनामिक हुरहुरणारी भिती
अन् त्याहूनही पटीने अधिक
कुणाच्या तरी सहवासाची!

लखलखण्याची सर्व मौजमजा
क्षणात सरते.. उरते फ़क्त अलिप्तता.