माझिया जिवलगा ...

असे म्हणतात प्रत्येक प्रसूती स्त्रीसाठी तिचा एक नविन जन्म असतो. आईला तिचा जन्मदिवस माहिती नाही, शाळेत तर ती गेलीच नाही तेंव्हा दाखलाही नाही. मुलांना वाटतं आईचाही वाढदिवस साजरा व्हावा. ह्यावर एक उपाय म्हणून, जो माझा तोच आईचाही जन्मदिवस म्हणून आम्ही साजरा करतो. जेंव्हा दोघांच्या वयांची बेरीज १०० झाली तेंव्हा काय घडले ते मी इथे व्यक्त केले आहे.

व्याकुळ डोळ्यात साठलेले
काळजीचे आभाळ लपवून
आई मला चंद्र दाखवी
कुशीत तिच्या जोजवताना,

असे कैक चन्द्र उगवले
अन् कैक चंद्र मावळले
सरता सरता आमचे आयुष्य
बेरजेला शंभर झाले,

'जिवेत शरदः शतम्' म्हणताना
आई थोडी गंमत करते
तुझे तीस, माझे सत्तर
शंभर शरद पाहिले म्हणते

शरदाचं गव्हाळ चांदणं
दरसाल पिठासारखं सांडतं
नभात चांदवा तोच असतो
मायलेकांचं फ़क्त वय वाढतं..